เมื่อข้าพเจ้ามาแสวงบุญที่อินเดีย ตอนที่ 1 : “จากสุวรรณภูมิสู่แผ่นดินตรัสรู้” : เรื่องและภาพ ตวงศักดิ์ ชื่นสินธุ
การเดินทางครั้งนี้ เริ่มต้นจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ กรุงเทพฯ สู่เมืองคยา ประเทศอินเดีย ด้วยสายการบิน Druk Air ของภูฏาน เครื่องแตะรันเวย์ที่ท่าอากาศยานนานาชาติกายาในเวลา 10.30 น. แสงแดดอินเดียยามสายส่องกระทบพื้นดินพุทธภูมิ ทำให้หัวใจของผู้แสวงบุญอย่างข้าพเจ้ารู้สึกถึงความหมายของคำว่า “เดินทางไกลเพื่อกลับมาหาต้นทาง”
จากสนามบิน คณะของเราโดยสารรถเทมโป้มุ่งหน้าสู่ วัดไทยพุทธคยา ที่พักอันเปรียบเสมือนบ้านหลังที่สองของชาวพุทธไทยในต่างแดน ภายในวัดจัดสรรที่พักอย่างเป็นระเบียบ สะอาด และสะดวกสบายจนแทบไม่ต่างจากโรงแรมชั้นดี แต่สิ่งที่มากกว่าความสะดวกคือบรรยากาศแห่งศรัทธาที่รายล้อมอยู่ทุกมุม
มื้อกลางวันวันแรก เป็นอาหารไทยรสคุ้นเคย หลายเมนูปราศจากเนื้อสัตว์ ซึ่งเหมาะกับข้าพเจ้าที่ถือมังสวิรัติพอดี อาหารเรียบง่ายแต่เปี่ยมด้วยความตั้งใจ เสมือนการต้อนรับจากแผ่นดินที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสรู้
กราบต้นพระศรีมหาโพธิ์ แท่นวัชรอาสน์
ช่วงบ่าย คณะได้เดินทางไปยังบริเวณ พุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ณ ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์และแท่นวัชรอาสน์ ภายในเขต มหาโพธิวิหาร
เมื่อยืนอยู่เบื้องหน้าต้นโพธิ์ที่สืบสายพันธุ์แห่งการตรัสรู้ ความเงียบสงบที่แผ่ซ่านมิใช่เพียงความเงียบทางกาย หากเป็นความสงบที่ซึมลึกเข้าสู่ใจ
ในโอกาสนั้น ข้าพเจ้าได้ร่วมพิธีห่มผ้าพระพุทธเมตตา และถวายพวงมาลัยคริสตัลสีทองซึ่งคณะนำมาจากประเทศไทย พร้อมทั้งผ้าไตรเพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่ผู้ล่วงลับที่เกี่ยวเนื่องกับสมาชิกในคณะ
การถวายสังฆทานในพุทธภูมิทำให้การระลึกถึงผู้จากไปเต็มไปด้วยความหมายยิ่งขึ้น
ภาพพวงมาลัยคริสตัลวางเคียงบาตรลูกแก้ว สะท้อนแสงแดดอินเดียระยิบระยับ ราวกับเตือนใจว่าศรัทธาแม้เป็นสิ่งที่มองไม่เห็น แต่สามารถเปล่งประกายได้เสมอเมื่อเกิดจากความตั้งมั่นบริสุทธิ์
หลังเสร็จพิธี เราเดินจงกรมท่ามกลางเสียงสวดมนต์หลากภาษา ก่อนเตรียมตัวกลับที่พัก และในจังหวะนั้นเอง คณะได้พบกับ พระพรหมวชิรโพธิวงศ์ ซึ่งเดินทางมาประกอบพิธีปลงผมผู้บวช ณ บริเวณต้นโพธิ์ การได้บันทึกภาพร่วมกันในสถานที่ประวัติศาสตร์เช่นนี้ นับเป็นความปลื้มปีติที่ยากจะลืมเลือน
ภารกิจบูรณะพระอุโบสถวัดไทยพุทธคยา
ในโอกาสเดียวกัน ข้าพเจ้าได้มีโอกาสสนทนาและสัมภาษณ์ท่านพระพรหมวชิรโพธิวงศ์ ถึงภารกิจสำคัญในการบำรุงรักษาศาสนสถาน
ท่านเปิดเผยว่า การบูรณะพระอุโบสถวัดไทยพุทธคยา ซึ่งมีอายุเกือบ 70 ปี ได้ดำเนินการแล้วเสร็จสมบูรณ์ พระอุโบสถแห่งนี้ถือเป็นอุโบสถวัดไทยแห่งแรกบนแผ่นดินพุทธภูมิ สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลอง 2,500 ปีแห่งพระพุทธศาสนา
การบูรณะครั้งล่าสุดมีการปิดทองคำแท้ ปรับปรุงลวดลายสถาปัตยกรรม และเปลี่ยนกระจกใหม่ทั้งหมด เพื่อเสริมความมั่นคงแข็งแรงและความงดงามสมพระเกียรติ
วัดไทยพุทธคยามิได้เป็นเพียงสถานที่ประกอบศาสนกิจของชาวไทยในต่างแดน หากยังเป็นศูนย์กลางพระธรรมทูตสายอินเดีย–เนปาล และเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพทางพระพุทธศาสนาระหว่างไทยกับอินเดีย
ในช่วงวันมาฆบูชา วัดจัดกิจกรรมสำคัญตลอด 3 วัน ทั้งพิธีทำบุญตักบาตร เวียนเทียน การเปิดโรงพยาบาลพระพุทธเจ้าให้บริการรักษาฟรีแก่ประชาชน การแจกโรงทาน และโครงการบรรพชาสามเณรแก่เยาวชนอินเดีย นอกจากนี้ยังมีภารกิจด้านสาธารณกุศลอย่างต่อเนื่อง ทั้งสนับสนุนการศึกษาและช่วยเหลือประชาชนยามภัยพิบัติ
ผู้มีจิตศรัทธาที่ประสงค์ร่วมทำบุญบูรณะพระอุโบสถวัดไทยพุทธคยา สามารถร่วมสนับสนุนได้ที่…บัญชีธนาคาร (ในประเทศไทย)
ท่านสามารถโอนปัจจัยเข้าบัญชีโดยตรง ซึ่งเป็นบัญชีเฉพาะสำหรับโครงการบูรณะ
ธนาคาร: กรุงเทพ
เลขที่บัญชี: 082-0-92905-0
ชื่อบัญชี: วัดไทยพุทธคยา-อินเดีย เพื่อบูรณะพระอุโบสถและเสนาสนะ
เช้าวันใหม่ในพุทธภูมิ
รุ่งเช้า ข้าพเจ้าและคณะได้ร่วมทำวัตรเช้ากับพระพรหมวชิรโพธิวงศ์ พร้อมถวายผลไม้และพวงมาลัยแด่พระประธานในพระอุโบสถ ความสงบของบทสวดภาษาบาลีท่ามกลางแผ่นดินอินเดีย ทำให้เข้าใจว่าศาสนาไม่ได้มีพรมแดน
หลังรับประทานอาหารเช้า เรากราบลาท่านเจ้าอาวาส ก่อนออกเดินทางต่อโดยรถเทมโป้คันใหม่ มุ่งหน้าสู่เมืองพาราณสี พร้อมไกด์ท้องถิ่นคนใหม่เช่นกัน เส้นทางเบื้องหน้าคืออีกบทหนึ่งของการแสวงบุญ
และนี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางบนแผนดินแห่งการตรัสรู้
โปรติดตามตอนต่อไป : จากพุทธคยาสู่สารนาถ เมืองแห่งปฐมเทศนา
