บทความพิเศษ : ลมหายใจแห่งศรัทธาและเมตตาธรรมในแดนพุทธภูมิ รายงานโดย: ทีมข่าว Page3news worldwide
ประเทศอินเดียคือแผ่นดินมาตุภูมิผู้ให้กำเนิดแง่งามแห่งพระพุทธศาสนา และเป็นศูนย์รวมจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ของพุทธศาสนิกชนทั่วโลก ในทุกๆ ปี สายน้ำแห่งศรัทธาจากนานาประเทศได้หลั่งไหลเข้ามาเยือนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ทว่าท่ามกลางการเติบโตอย่างก้าวกระโดดของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว อาจมีมุมมองบางประการจากภาคธุรกิจที่ยังมีความเข้าใจคลาดเคลื่อนต่อบทบาทของวัดนานาชาติ จนนำไปสู่ข้อซักถามทางกฎหมายที่น่าจับตามอง
ทีมข่าว Page3news worldwide ได้ลงพื้นที่สำรวจเมืองพุทธคยา รัฐพิหาร ซึ่งเป็นที่ตั้งของต้นพระศรีมหาโพธิ์อันเป็นศูนย์กลางแห่งความศรัทธา และเป็นที่ประดิษฐานของวัดพุทธนานาชาติจากกว่า 29 ประเทศทั่วโลก เพื่อนำเสนอภาพสะท้อนถึง “คุณค่าอันลึกซึ้ง” ของศาสนสถานเหล่านี้ ที่ดำรงอยู่เพื่อเกื้อหนุนและเคียงข้างสังคมอินเดียมานานนับศตวรรษ
มรดกทางวัฒนธรรมและทูตสันถวไมตรีที่ยั่งยืน
วัดนานาชาติในเมืองคยา ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์ทางธุรกิจหรือการแสวงหาผลกำไรอันขัดต่อพระธรรมวินัย แต่ละแห่งเปรียบเสมือน “ตัวแทนของประเทศ” ที่ตั้งใจสร้างขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางการประกอบศาสนกิจของผู้แสวงบุญชาวต่างชาติหลายแสนคนต่อปี ซึ่งกลุ่มผู้แสวงบุญเหล่านี้เองคือกลไกสำคัญที่นำพากระแสเศรษฐกิจเข้าสู่อินเดีย ขับเคลื่อนอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในท้องถิ่นให้เฟื่องฟู และก่อให้เกิดการลงทุนสร้างโรงแรมจำนวนมากเพื่อรองรับผู้มาเยือน
พันธมิตรผู้เกื้อหนุน ไม่ใช่คู่แข่งทางธุรกิจ
ความเข้าใจที่ว่าวัดคือคู่แข่งของธุรกิจโรงแรมนั้น อาจเป็นความคลาดเคลื่อนที่บดบังความเป็นจริง หากมองด้วยใจที่เป็นธรรมจะพบว่า “การดำรงอยู่ของวัดนานาชาติ คือปัจจัยที่ทำให้ธุรกิจโรงแรมเติบโต” บทบาทของวัดจึงเป็นการเกื้อหนุนเศรษฐกิจ การค้า และการโรงแรมอย่างสมบูรณ์แบบ
วัดคือพื้นที่แห่งจิตวิญญาณ เป็นที่พำนักของพระธรรมทูต และเป็นสถานปฏิบัติธรรมที่สงวนไว้สำหรับการเจริญกุศลของผู้มีศีล ในขณะที่โรงแรมคือสถานประกอบการเชิงพาณิชย์ที่มุ่งอำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวทั่วไป พื้นที่ทั้งสองจึงมีจุดประสงค์และกลุ่มเป้าหมายที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน การสร้างความร่วมมือระหว่างภาคธุรกิจและศาสนสถาน ย่อมส่งผลดีต่อภาพรวมของการท่องเที่ยว มากกว่าการตั้งข้อปรามาสหรือสร้างความขัดแย้ง
ร่มโพธิ์ร่มไทรของชุมชน: ประจักษ์พยานจาก “วัดไทย”
ความงดงามที่แท้จริงของวัดนานาชาติ สะท้อนให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมผ่านมิติการสาธารณสงเคราะห์ของ “วัดไทยพุทธคยา” ซึ่งเปรียบเสมือนร่มโพธิ์ร่มไทรที่คอยโอบอุ้มชุมชนท้องถิ่นชาวอินเดีย
วัดไทยพุทธคยาถูกสถาปนาขึ้นเพื่อตอบรับคำเชิญชวนอันเป็นมิตรไมตรีตั้งแต่สมัยอดีตนายกรัฐมนตรี ยาวาฮาร์ลัล เนห์รู โดยรัฐบาลไทยและพุทธศาสนิกชนได้ทุ่มเททุนทรัพย์มหาศาลเพื่อร่วมฟื้นฟูพระพุทธศาสนา จนสถานที่แห่งนี้กลายเป็นแลนด์มาร์คระดับโลก โดยได้สร้างคุณูปการในหลากหลายด้าน ดังนี้
• ด้านการสาธารณสุข: วัดไทยพุทธคยา เมืองคยา และวัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ เมืองกุสินารา ได้จัดตั้งสถานพยาบาลเพื่อให้บริการทางการแพทย์แก่ผู้แสวงบุญนานาชาติ และที่สำคัญคือการเปิดรักษาพยาบาลให้แก่ชาวอินเดียในท้องถิ่นโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
• ด้านการจ้างงานและยกระดับคุณภาพชีวิต: กิจกรรมของวัดช่วยสร้างงาน สร้างอาชีพ และกระจายรายได้สู่ชุมชนอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งเปิดพื้นที่ให้ชาวบ้านนำสินค้าท้องถิ่นเข้ามาจัดจำหน่าย
• ด้านการศึกษา: วัดได้มอบโอกาสทางการศึกษาแก่เยาวชนอินเดียที่ขาดแคลน ผ่านโครงการมอบทุนการศึกษา สนับสนุนอุปกรณ์การเรียน และโครงการธรรมนาวา(วัง) ในพระบรมราชูปถัมภ์ ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระมหากษัตริย์ไทย
• ด้านสาธารณสงเคราะห์: มีการริเริ่มโครงการช่วยเหลือสังคมตลอดทั้งปี เช่น การแจกจ่ายเครื่องนุ่งห่มในฤดูหนาว การมอบถุงยังชีพ และการช่วยเหลือยามเกิดโรคระบาด ซึ่งคิดเป็นมูลค่าหลายล้านบาทต่อปี
ก้าวเดินร่วมกันด้วยความเข้าใจ
การนำประเด็นเรื่องภาษีหรือรายได้มาเป็นข้อพิพาททางกฎหมายกับศาสนสถาน อาจทำให้สังคมละเลยภาพรวมอันดีงามไป แทนการตั้งคำถามต่อวัด จะเป็นการก้าวหน้ากว่าหรือไม่ หากภาคธุรกิจและองค์กรต่างๆ จะหันมาร่วมกันยกระดับมาตรฐานอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวให้โปร่งใส เคารพพื้นที่สาธารณะ และตรวจสอบการดำเนินงานของตนเองไปพร้อมกัน
วัดนานาชาติคือตัวแทนของผู้ให้เมตตาธรรม ที่เกื้อกูลสังคมท้องถิ่นอินเดียในทุกมิติ สมาคมโรงแรม ภาครัฐ และประชาชนชาวอินเดีย ในฐานะ “เจ้าบ้านผู้มีเกียรติ” จึงมีบทบาทสำคัญยิ่งในการร่วมสนับสนุนการธำรงอยู่ของวัดเหล่านี้ เพราะความเข้าใจและมิตรภาพนี้ ย่อมนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ และสันติสุขที่ยั่งยืนบนแผ่นดินพุทธภูมิตลอดไป
